Micro- en nanokunststofdeeltjes komen veelvuldig voor in de atmosfeer, maar hun directe klimaateffect is nog steeds slecht bepaald. Met behulp van een stralingsoverdrachtsmodel, gecombineerd met experimenteel afgeleide optische eigenschappen en gesimuleerde atmosferische verdelingen, zouden Drew Shindell van de Duke-universiteit en collega’s hebben aangetoond dat gekleurde kunststofdeeltjes in de atmosfeereen sterke lichtabsorptie vertonen in een breed lichtbereik (van infrarood tot ultraviolet). Daarmee is volgens de onderzoekers een nog niet eerder waargenomen, door de mens veroorzaakte, belangrijke opwarmingsbron ontdekt.De lichtabsorbtie is onafhankelijk van de kunststofsoort en wordt vooral bepaald door de kleur: hoe donkerder hoe groter de absorptie. Vergeleken met roet is de gemiddelde lichtabsorptie 16,2% van die van roet.
Volgens de onderzoekers toont hun onderzoek aan dat nano- en microkunststofdeeltjes een voorheen onderschatte, dubbele rol spelen in het klimaat op aarde. Bij de productie van kunststoffen komt een aanzienlijke hoeveelheid van het broeikasgas CO2 vrij en daarenboven verwarmen de kunststofdeeltjes die in de lucht terechtkomen de atmosfeer ook direct.
“Dit dubbele mechanisme positioneert nano- en microplastics als voorheen onbekende versterkers van door de mens veroorzaakte klimaatverandering”, schrijven de onderzoekers. “Daarom zijn nu gecoördineerde maatregelen nodig die zowel kunststofvervuiling als de bijbehorende broeikasgasuitstoot aanpakken.”
Bron: bdw