
De broeikasgasuitstoot van ‘groene’ waterstof is niet nul en hangt sterk af van hernieuwbare bron en locatie (afb: Radbouduniversiteit)
Hoeveel waterstof zit er in de aarde opgeslagen? Hoe kunnen afzettingen worden gevonden en gewonnen? Hoe zitten die zaken economisch? In de bijdrage ‘Geologischer Wasserstoff – eine unterschätzte Energiequelle?‘ (Waterstof – een onderschatte energiebron?)proberen deskundigen antwoorden op die vragen te geven.
De geologische processen waarbij waterstof wordt geproduceerd zijn tot nu toe relatief goed onderzocht. Er is echter een gebrek aan betrouwbare gegevens over de vraag of de resulterende waterstof zich daadwerkelijk ophoopt in afzettingen en economisch kan worden gewonnen.
“Uit de gesprekken met de internationale experts wier bevindingen de basis vormen van het impulsartikel is gebleken dat het voorkomen van natuurlijk waterstof moeilijk in te schatten is”, zegt Karen Pittel, vicevoorzitter van de raad van bestuur van ESYS (Energiesystemen van de toekomst) . “De verplaatsing, verzameling en opslag van waterstof in gesteenten is nog steeds slecht begrepen. Volgens onze deskundigen is er in Mali slechts één afzetting ter wereld ontdekt en gebruikt om energie op te wekken.”
Bovendien is het, zelfs als er tot nu toe waterstof in de grond is gemeten, vaak niet zeker of het daadwerkelijk afkomstig is van geologische processen. Waterstof kan ook worden geproduceerd door microbiële processen, of tijdens het boren zelf door wrijving of corrosie.
Geen grote hoeveelheden
Als er waterstofafzettingen worden aangetroffen, zullen de productiekosten waarschijnlijk aanzienlijk lager uitvallen dan voor groene waterstof uit elektrolyse. Natuurlijke waterstof zou echter waarschijnlijk geen vervanging zijn voor groene waterstof.
De meeste deskundigen zien het meer als een aanvulling. Vooral decentrale toepassingen lijken kansrijk, zoals in de coproductie met helium, in combinatie met aardwarmte of voor lokale energieopwekking.
Het huidige wettelijke kader voor de zoektocht naar en productie van natuurlijke waterstof verschilt internationaal aanzienlijk en maakt de exploratie soms lastiger.
In Duitsland wordt waterstof als mijnbouwvrij beschouwd sinds begin april daar de waterstofversnellingswet van kracht werd. Voor exploratie en winning is daarom niet langer de toestemming nodig van de eigenaren van onroerend goed onder wier grond de afzetting zich bevindt. Dit kan verkenning en latere winning eenvoudiger maken. Bovendien zou gerichte overheidsfinanciering het onderzoek kunnen versnellen en een beter onderbouwde beoordeling mogelijk kunnen maken van de vraag of natuurlijke waterstof in de toekomst als grondstof kan worden gepland.
Bron: idw-online.de