
Een kerncentrale in de Duivelskloof in Californië. Kernenergie is duur, bouwtijden van kerncentrale zijn astronomisch en over het levensgevaarlijk afval dat die centrale produceert heeft niemand het meer
Op 13 februari wordt het onderzoeksproject “Het sociaal-technische systeem van kernenergie” gepresenteerd bij het Duitse bondsbureau voor de veiligheid van kernafvalbeheer als onderdeel van de “scienceBASEd“-reeks. Dit project onderzoekt empirisch de kloof tussen de verwachte uitbreiding van kernenergie en de daadwerkelijke ontwikkeling ervan. De bijeenkomst is ook via Zoom te volgen.
Wereldwijd wordt herhaaldelijk opgeroepen tot een uitbreiding van de energieproductie door middel van kernenergie, maar hoe staat het er in werkelijkheid voor met de uitbreiding van kernenergie op de lange termijn? Cijfers van de afgelopen decennia laten zien dat de industrie stagneert, met enkele uitzonderingen.
De daadwerkelijke capaciteitsuitbreiding blijft vaak achter bij de gestelde verwachtingen, aldus het persbericht. Dit komt onder andere door de stijgende kosten en de zeer lange bouwtijden van de huidige reactortechnologie. Kleine modulaire en niet-watergekoelde reactoren worden daarom gezien als de grote hoop van de industrie.
Het onderzoek is uitgevoerd in samenwerking met de TU Berlijn en kijkt proefondervindelijk naar de kloof tussen verwachtingen en verwezenlijking. Het onthult ook de aannames die ten grondslag liggen aan de verwachtingen in energiescenario’s en laat zien dat deze vaak onrealistisch zijn. Zo is het idee dat kerncentrales in de toekomst veel goedkoper gebouwd kunnen worden. Bovendien biedt het werk een alomvattend perspectief op de problematiek van radioactief afval in de context van duurzaamheid.
Bron: idw-online.de