De omslag van het rapport (afb: unu.edu)
Volgens onderzoek van de VN-universiteit is de milieu- en klimaatvoetafdruk van kunstmatige intelligentie en de daarvoor benodigde rekencentra inmiddels op het niveau van die van grotere landen (pdf-bestand). In 2030 zal het waterverbruik voor ki overeenkomen met dat voor 1,3 miljard mensen, terwijl het energieverbruik verdrievoudigt naar 945 MWu, het verbruik van 650 miljoen mensen, aldus het rapport. Het landverbruik zal dan zijn gestegen naar 14 000 km2, stellen de opstellers.
Onderzoeksleider Kaveh Madani stelt dat het rapport geen aanval op de technologie is. “Het is een oproep om er verantwoord mee om te gaan en de onbedoelde gevolgen ervan proactief aan te pakken, zodat het duurzaam en rechtvaardig wordt toegepast.”
Het rapport gaat verder dan zich louter te richten op koolstofuitstoot door de koolstof-, water- en landvoetafdruk te kwantificeren die gepaard gaat met de elektriciteit die wordt gebruikt voor het instrueren en het gebruik van ki-systemen op grote schaal. De belangrijkste bevinding is dat de milieukosten van ki niet alleen afhangen van hoeveel elektriciteit er wordt gebruikt, maar ook van waar die elektriciteit wordt opgewekt en welke energiebronnen ervoor worden gebruikt.
Elke kilowattuur die door ki wordt gebruikt, heeft gevolgen voor koolstofuitstoot, waterverbruik en landgebruik. Deze voetafdrukken bewegen niet altijd in dezelfde richting. Koolstofarme elektriciteit betekent niet automatisch een laag water- of landgebruik. Het rapport laat ook zien dat de voetafdruk van ki wordt beïnvloed door zowel belangrijke infrastructurele trends, waaronder de snelle groei van rekencentra, als door alledaagse gebruikspatronen, zoals modelkeuze, uitvoerlengte, modaliteit en het toenemende gebruik van tekst-, beeld- en videogenerering.
De opstellers van het rapport zien de milieuvoetafdruk van ki beschouwt als een probleem op het gebied van bestuur en rechtvaardigheid en niet alleen als een technisch probleem. De voordelen van ki strekken zich vaak uit over grenzen en sectoren, terwijl de milieubelasting van de vestiging van rekencentra, de elektriciteitsvraag, waterwinning, landgebruik, delfstoffenwinning en elektronisch afval zich vaak concentreren in bepaalde gemeenschappen en regio’s.
Zichtbaar maken
De opstellers pleiten voor een verantwoord ki-ecosysteem dat gebaseerd is op transparantie, doelmatigheid, rechtvaardigheid en met aandacht voor het milieu en dat gedurende de hele levenscyclus. Door de CO2-, water- en landvoetafdruk van ki zichtbaar en vergelijkbaar te maken, geeft het rapport een praktische basis voor de integratie van die technologie in energie-, klimaat-, water- en ruimtelijke planning, zodat innovatie kan worden bevorderd zonder de milieukosten af te wentelen op gemeenschappen, stellen de opstellers.
Bron: unu.edu