Runderteelt voor de vleesproductie in Argentinië
De landbouw is verantwoordelijk voor een aanzienlijk deel van de wereldwijde verlies aan koolstofopslag en de oorzaak van een aanzienlijk biodiversiteitver-lies. Voor de voedselvoorziening van de mens wordt zo’n 40% van het landoppervlak van de aarde gebruikt. De schade die de landbouw aan klimaat en biodiversiteit is echter niet gelijk verdeeld. Uit recent onderzoek van het Leidse centrum voor milieuwetenschappen blijkt dat eenderde deel van de landbouwgrond voor zo’n tweederde verantwoordelijk is van de schade aan klimaat en soortenrijkdom.
Onderzoeksters onder aanvoering van Baoxiao Liu van het Leidse centrum combineerden gegevens over landbouwgrond, biodiversiteit en koolstofopslag met informatie over verschillende voedselproducten. Hierdoor konden ze wereldkaarten maken die laten zien waar de landbouw de grootste invloed heeft op het klimaat en de natuur. Vreemd genoeg is, als ik(=as) het goed heb begrepen, niet gekeken naar de broeikasgasuitstoot die door de landbouw wordt veroorzaakt.
De kaarten laten zien dat het effect sterk geconcentreerd is. Ongeveer tweederde van het verlies aan biodiversiteit en de afname van natuurlijke koolstofopslag vindt plaats op eenderde van de landbouwgrond. De ergste gevallen vind je in Mexico en Midden-Amerika, delen van Brazilië, West-Afrika, India, China en Zuidoost-Azië.
Liu: “Dit zijn voornamelijk regio’s waar de landbouw ofwel zeer intensief is, ofwel plaatsvindt in ecosystemen die van nature grote hoeveelheden koolstof opslaan en rijk zijn aan biodiversiteit, zoals tropische bossen. Wanneer deze gebieden worden omgezet in landbouwgrond, gaan beide waarden tegelijkertijd verloren.”
Veeteelt het schadelijkst
De onderzoeksters brachten niet alleen in kaart waar de schade optreedt, maar ook welke voedselproducten het meest bijdragen aan deze effecten. Producten uit de veeteelt, zoals rundvlees en melk, behoren tot de grootste veroorzakers van milieuschade wereldwijd. Samen zijn rundvlees en melk verantwoordelijk voor 41% van het verlies aan biodiversiteit en 29% van het verlies aan koolstofopslag als gevolg van voedselproductie. “Dierlijke producten, met name producten van runderen, hebben een onevenredig grote invloed,” zegt Liu. “Rundvee heeft veel landbouwgrond nodig, zowel voor begrazing als voor de teelt van voedergewassen.”
Eerdere studies onderzochten vaak ofwel het koolstofopslagverlies ofwel biodiversiteitsverlies, meestal op een veel grovere ruimtelijke schaal. Deze studie zou de eerste zijn die beide soorten milieuverlies tegelijkertijd op mondiale schaal in kaart brengt, met een gedetailleerde resolutie en gekoppeld aan verschillende voedselproducten.
“Als we ons richten op een relatief klein deel van de landbouwgrond, kan dit al grote voordelen opleveren voor het klimaat en de natuur,” zegt Liu. Omdat de grootste verliezen geconcentreerd zijn in specifieke gebieden en producten, kunnen gerichte maatregelen een aanzienlijke effect hebben.”
“Deze maatregelen kunnen onder meer bestaan uit het verbeteren van landbouwmethoden, het beschermen van kwetsbare gebieden en het veranderen van voedselconsumptiepatronen, zodat er minder land nodig is voor voedselproductie en gebieden waar mogelijk kunnen herstellen tot natuurlijke ecosystemen.”
“De verliezen die we zien, vertegenwoordigen ook potentiële winsten,” gaat Liu verder. “Landbouw kan daarom niet alleen deel uitmaken van het probleem, maar ook grote kansen bieden om beide crises aan te pakken.”
Bron: phys.org