De methaanconcentraties in de atmosfeer van de aarde stegen begin jaren ’20 sneller dan ooit tevoren. Onderzoekers denken dat de oorzaak een (voor hun) verrassende combinatie van scheikunde en klimaat was. Een tijdelijke vertraging in het vermogen van de atmosfeer om methaan af te breken zorgde ervoor dat het gas langer bleef hangen, terwijl ongewoon natte omstandigheden de uitstoot vanuit moerasgebieden, rivieren, meren en rijstvelden over de hele wereld verhoogden. De door de coronapandemie verminderde luchtvervuiling speelde een belangrijke rol en verzwakte indirect het natuurlijke ‘opruimproces’ van het sterke broeikasgas in de atmosfeer, aldus hun verklaring. Lees verder →