Verschillende geoptimaliseerde verdelingen van klimaatplantages (afb: Johanna Braun et al./Nature)
Het planten van snelgroeiende gewassen, deze verbranden, de vrijgekomen CO2 opvangen en opslaan wordt gezien als een manier om broeikasgassen uit de atmosfeer te halen en de opwarming van de aarde op de lange termijn te beperken tot 1,5°C. Dat heeft weinig effect op de broeikasgasuitstoot en als die ‘klimaatplantages’ naast de bestaande landbouw worden aangelegd, dan brengt die methode van de stabiliteit van de biosfeer in gevaar, schrijven onderzoeksters van het klimaatinstituut PIK in Potsdam (D). In het onderzoek werd niet alleen gekeken naar de koolstofbalans, maar ook naar de andere harde grenzen die de aarde (ons mensen) stelt. Lees verder
Klimaatverandering apart aanpakken zou wel eens slecht uit kunnen pakken voor natuur of watervoorziening. Biodiversiteitsver-lies, water, voedsel-voorziening, volks-gezondheid en klimaatverandering zijn innig met elkaar verbonden. 
Als de wereld er niet veel harder aan trekt stevenen we met, nu, achtmiljard mensen af op een opwarming van onze leefplaneet met ruim 3°C, zo stelt het milieuprogramma van de VN (UNEP). Dit is al weer het vijftiende ‘kloof’-rapport van die organisatie. Als de mensheid nog op de wensdoelstelling van ‘Parijs’ (maximaal 1,5°C) wil uitkomen aan het eind van deze eeuw, dan zullen de broeikasgasemissies drastisch omlaag moeten om in 2050 op netto-nul uit te komen. Technisch en theoretisch zou dat nog mogelijk zijn (‘we’ zitten nu op 1,3°C), maar dan zullen alle landen een doelstellingen aanzienlijk moeten aanscherpen, stelt de UNEP. 
