Wordt ijzer een klimaatneutraal energieopslagmedium?

IJzer als energieopslagmedium?

IJzer zou als energieopslagmedium aanvullend aan waterstof kunnen worden gebruikt in oude kolencentrales (afb: Julia Schuler et al./Chem Circularity)

IJzer zou in de toekomst kunnen dienen als chemisch energieopslagmedium, waardoor grote hoeveelheden hernieuwbare energie op de lange termijn beschikbaar komen. IJzerpoeder wordt verbrand (verroest) in een gesloten, CO2-neutraal proces en vervolgens met behulp van energie teruggebracht naar de oorspronkelijke staat. Onderzoekersters van het technologische instituut Karlsruhe (KIT) hebben een studie uitgevoerd naar de mogelijkheden van deze technologie voor de energievoorziening. IJzer vervangt waterstof niet, maar kan die energiebron effectief aanvullen in een klimaatneutraal energiesysteem, stellen de KIT-onderzoekersters. Gepubliceerd in Chem Circularity. ()
Of het nu gaat om windenergie uit kustgebieden of zonne-energie uit woestijngebieden, ijzer zou kunnen dienen als veilig vervoerbare energiedrager om deze hernieuwbare energiebronnen wereldwijd beschikbaar te maken. “Dat werkt in een gesloten kringloop zonder CO2-uitstoot of milieuschadelijke stoffen”, zegt hoofdauteur Julia Schuler.
Om energie op te wekken, wordt ijzerpoeder verbrand. Dan krijg je ijzeroxide, oftewel roest. De roest wordt vervolgens met behulp van zogenaamd ‘groene’ waterstof weer tot ijzer gereduceerd, waarbij de zuurstof wordt verwijderd. Het ijzerpoeder is geschikt voor hergebruik. Schuler: “IJzerpoeder gedraagt ​​zich bij verbranding zeer vergelijkbaar met steenkool. Daarom wordt er onderzoek gedaan naar de mogelijkheid om bestaande kolencentrales om te bouwen naar ijzerverbranding.”. Aanpassingen zouden voornamelijk nodig zijn in de warmtegenerator. Andere onderdelen van de energiecentrale, zoals de stoomcyclus, turbines, generator en netaansluiting, zouden in principe kunnen worden hergebruikt.

De KIT-onderzoekersters hebben nu onderzocht hoe de ijzercyclus kan worden ingezet voor elektriciteitsopwekking in een klimaatneutraal Europees energiesysteem. Hiertoe hebben ze een bestaand energiesysteemmodel (PERSEUS) uitgebreid met de mogelijkheid om kolencentrales, reductie-installaties en opslag- en transportinfrastructuur om te bouwen. Met behulp van het uitgebreide model optimaliseerden ze vervolgens de ontwikkeling van het Europese energiesysteem tot 2050. In dit proces concurreerde de ijzercyclus met andere technologieën zoals batterijen, waterstofopslag en waterstofcentrales.

Aanvullend

De resultaten laten zien dat ijzer de op waterstof gebaseerde energieproductie niet vervangt, maar deze wel effectief kan aanvullen in een klimaatneutraal energiesysteem. IJzer biedt met name voordelen als medium voor langetermijnopslag. Het poeder is relatief gemakkelijk op te slaan en te transporteren, terwijl het gebruik van waterstof een complex netwerk van pijpleidingen, importterminals en ondergrondse opslagfaciliteiten vereist.
IJzerpoeder zou ook kunnen worden gebruikt om hernieuwbare energie wereldwijd te transporteren met minder en dus goedkopere en veiliger infrastructuur. Tegelijkertijd zouden lokale reductie-installaties in Europa overtollige elektriciteit kunnen omzetten in ijzerpoeder als opslagbare energiedrager via de tussenstap van waterstofproductie.

In de simulaties bleken energiecentrales die op ijzerpoeder draaien bijzonder aantrekkelijk in landen met beperkte mogelijkheden voor waterkracht of ondergrondse waterstofopslag. In dergelijke regio’s kan ijzer helpen om tekorten in de energievoorziening op te vangen tijdens langdurige perioden van lage elektriciteitsproductie door wind- en zonne-energiecentrales.
Tegelijkertijd ontlast het de waterstofinfrastructuur, bijvoorbeeld wanneer de importcapaciteit of transportpijpleidingen hun limiet bereiken. Door de vele kolencentrales is het potentieel in Duitsland bijzonder groot. Turbines, netaansluitingen, stadsverwarmingsnetwerken en andere onderdelen van de infrastructuur zouden behouden kunnen blijven.

Veelbelovend?

De onderzoekers beschouwden het als een veelbelovend teken voor de verdere ontwikkeling van de technologie dat de op ijzerpoeder gestookte energiecentrales deel uitmaakten van een kostenminimaal energiesysteem in alle overwogen scenario’s. “IJzer zou in de toekomst een specifieke, maar economisch haalbare rol kunnen spelen bij het bereiken van klimaatneutraliteit en het betrouwbaar beschikbaar maken van hernieuwbare energiebronnen”, zegt Schuler.
Of er daadwerkelijk een nieuw ‘ijzertijdperk’ aanbreekt, hangt grotendeels af van de complexiteit van de ombouw van bestaande energiecentrales en hoe efficiënt ijzeroxide in de toekomst weer tot ijzer kan worden gereduceerd.

Bron: Alpha Galileo

Micro- en nanokunststofdeeltjes warmen aarde op

Micro- en nanokunststofdeeltjes komen veelvuldig voor in de atmosfeer, maar hun directe klimaateffect is nog steeds slecht bepaald. Met behulp van een stralingsoverdrachtsmodel, gecombineerd met experimenteel afgeleide optische eigenschappen en gesimuleerde atmosferische verdelingen, zouden Drew Shindell van de Duke-universiteit en collega’s hebben aangetoond dat gekleurde kunststofdeeltjes in de atmosfeereen sterke lichtabsorptie vertonen in een breed lichtbereik (van infrarood tot ultraviolet). Daarmee is volgens de onderzoekers een nog niet eerder waargenomen, door de mens veroorzaakte, belangrijke opwarmingsbron ontdekt. Lees verder

Winning materialen ‘groene’ toekomst kan desastreus uitpakken

Abraham Nunbogu

Abraham Nunbogu (afb: VN-universiteit)

Het is in dit blog al vaker aangedragen. Ook voor een ‘groene toekomst kunnen we niet zonder grondstoffen. Die groeien meestal niet aan bomen en moeten dus gewonnen worden. Wat we tegenwoordig ‘kritieke’ materialen noemen, moeten vaak gedolven worden en mijnbouw laat vaak vieze sporen na, die zelfs dodelijk kunnen zijn voor mens en de rest van de natuur. Dat is een levensgroot dilemma. Een van de cruciale voorwaarden voor een ‘groene’ toekomst is een kringloopeconomie, waar de mijnbouw is uitgebannen of is dat slechts een wensdroom? Lees verder

Duurzame innovatie zouden zich vanzelf ‘uitbetalen’

Duurzaam ontwerpen

Bezint eer ge begint (afb: Empa)

Het ontwikkelen van nieuwe materialen en producten die veilig zijn voor mens en milieu vereist een holistische aanpak. Hoe ingewikkeld is het voor bedrijven om aan de bijbehorende eisen te voldoen? Volgens een analyse van het Zwitserse instituut Empa toont aan dat veel van deze eisen al zijn vastgelegd in belangrijke EU-regelgeving. Door de holistische consequent toe te passen kunnen bedrijven al in een vroeg stadium voldoen aan de regelgeving voor hun innovaties, waardoor kostbare missers worden voorkomen, stelt Empa. Lees verder

De ‘vuile’ kant van schone (wind)energie

Prinses Amaliawindpark

Prinses Amaliawindpark (afb: WikiMedia Commons)

De oudste buitengaatse windturbines van Europa worden nu ontmanteld, nadat ze sinds begin jaren negentig schone energie hebben geleverd. Dat geeft problemen en zet dat ‘schone’ een beetje te kijk. Over schoon kun je alleen praten in een volmaakt kringloopsysteem, waarbij ook de materialen die voor de ‘schone’ opwekking worden gebruikt voor de volle 100% worden opgewerkt en hergebruikt (gekringloopt). De komende jaren zullen we tot wel 20 000 windturbinebladen moeten afvoeren en er zijn geen voorschriften voor het kringlopen van de materialen. Lees verder

‘Onaangesloten’ gebouwen kunnen CO₂-uitstoot halveren

temperatuurregulering via faseverandering

Het idee van de temperatuurregulering via faseverandering (hier met vast/vloeibaar v.v.). Er zijn ook  andere systemen zoals met zoutkristallen die bij opwarming het kristalwater kwijtraken en bij afkoeling weer kristalliseren. Bij die faseovergangen wordt warmte opgenomen of afgegeven.

Gebouwen zonder aansluiting op het elektriciteitsnet in warme klimaten zouden hun CO₂-uitstoot met meer dan de helft kunnen verminderen en de energiekosten kunnen verlagen tot slechts 0,13 euro per kilowattuur door een combinatie van zonneschermen op het dak en dunne lagen warmteabsorbe-rend materiaal in het dak, stellen, voornamelijk, Iraanse onderzoekers. Lees verder

Met urine zou je ‘groen’ beton kunnen maken

Pisbeton

Beton op pisbasis (afb: univ. van Stuttgart)

De cementproductie is een van de meest vervuilende en klimaatschadelijke industriële processen. Onderzoekers in Stuttgart werken daarom aan een nieuw, duurzaam mineraal bouwmateriaal: biobeton. Voor de productie ervan gebruiken ze een tot nu toe over het hoofd geziene grondstof: menselijke urine. Kampeerders die van 17 tot en met 25 januari op de camping van de CMT-toerismebeurs in Stuttgart verblijven, kunnen het onderzoeksproject steunen door de urine uit hun composttoilet te doneren. Lees verder

Kunststofafval (PET) afbreken met gunstige gevolgen voor het klimaat (?)

PET omzetten in BAETA om kooldioxide af te vangen

Zo zou BAETA kooldioxide uit de atmosfeer kunnen afvangen, terwijl je geen PET-afval meer zou hebben (afb: Margarita Poderyte et al./Science Advances)

Al tientallen jaren breken geleerden zich het hoofd over wat je met kunststofafval aan moet/kan. Als brandstof gebruiken was zo’n ‘oplossing’, maar daardoor ontstaat het broeikasgas kooldioxide. Afbreken is een andere oplossing en die afbraakproducten weer aaneenhechten tot verse polymeren, maar het probleem was/is dat polymeren uit aardolieprodukten vele malen goedkoper is. Nu denken onderzoeksters van de universiteit van Kopenhagen een oplossing gevonden te hebben die kunststofafval (polyetheentereftalaat, PET) omzet in een verbinding die zich kan verbinden met kooldioxide, BAETA, waar het klimaat van zou opknappen. Dat lijkt mooi, maar mooie oplossingen die te duur zijn halen het zelden of nooit en wat doen we met al die BAETA? Lees verder

Ook de wetenschap zal op zijn klimaat- en milieutellen moeten passen

Vermindering kunstofafval

Met gerichte maatregelen kan het kunststofafval met 65% verminderd worden (afb: Leibnitz-HKI)

Het Hans Knöll-instituut voor Natuurproduct-onderzoek en infectiebiologie (Leibniz-HKI) is met hulp van buiten eens gaan uitzoeken waar het zijn klimaat- en milieurapport kan verbeteren. De nadruk ligt op het vermijden van (vooral kunststof)afval, het verminderen van de kooldioxideuitstoot en het besparen van energie. Lees verder

Ons voedsel ‘draait’ op fossiel

Ons voedselsys-teem is stevig gekoppeld aan fossiele brand-stoffen. Overal in de voedingsketen duiken fossiele brandstoffen op: bij de vervaardiging van kunstmest en bestrijdings-middelen, via landbouwmachines, via koelschepen tot en met de bereiding van ons voedsel. Volgens een rapport van IPES Food is verbruikt de hele keten 40% van alle petrochemicaliën en 15% van de fossiele brandstoffen. Zo is de landbouw een grootverbruiker van kunststoffen. Dan hebben we het nog niet eens over het methaangas dat ontstaat bij, onder meer, het telen van rijst en in de runderteelt (koeien zijn grote methaanproducenten). Lees verder